مد دههٔ 20 میلادی
مد دههٔ 20 میلادی که بهش میگن دههٔ طلایی جَز The Jazz Age یا Roaring Twenties ،
یکی از جسورترین و پرزرقوبرقترین دورههای مد در تاریخ بود. این زمان بعد از جنگ جهانی اول بود و مردم دنبال آزادی، شادی و شکستن قواعد قدیمی بودن.
لباس و استایل زنانه در مد دهه 20 میلادی:
لباسهای فلاپرها
(Flapper Dresses): کوتاهتر از همیشه (تا زانو یا کمی بالاتر)، آزاد و بدون تأکید بر کمر، پر از ریشهدوزی (fringe) و پولک برای رقص جَز.
سیلوئت صاف و پسرانه: برعکس دهه 30، تو دههٔ 20 میلادی منحنیهای بدن رو پنهان میکردن.
یقههای ساده یا گرد: برای روز، و یقههای عمیق برای مهمانی.
پارچههای براق و لوکس: ساتن، ابریشم، پولکدوزی، و گاهی توری.
کلاههای کلوش (Cloche Hats): که کاملاً روی پیشونی میاومد.
اکسسوریهای بزرگ: مثل گردنبندهای بلند مروارید، پرهای بزرگ، هدبندهای تزئینی با سنگ یا پر.
جورابهای نازک ابریشمی: معمولاً به رنگ پوست یا مشکی.
لباس و استایل مردانه در مد دههٔ 20 میلادی:
کتوشلوارهای شیک و کمی گشادتر: با برگردانهای پهن روی کت.
جلیقه زیر کت: تقریباً همیشه همراه بود.
کلاههای حصیری یا پاناما برای تابستان، و کلاههای فدورا یا هومبورگ برای زمستان.
کراواتهای باریک یا پاپیون: اغلب با طرحهای ساده.
پالتوهای دوبلبرست (Double-breasted coats) برای زمستان.
کفشهای دو رنگ (Spectator shoes) خیلی مد بودن. مد مردانه دهه20
نمادها و حس کلی مد دهه 20 میلادی:
دههٔ 20 میلادی (1920s)
آزادی و رهایی: زنان برای اولینبار موهاشون رو کوتاه کردن (مد باب – Bob Cut) و لباسهای راحت پوشیدن.
تأثیر موسیقی جَز: لباسها برای حرکت و رقص طراحی میشدن.
زرقوبرق مهمانیها: پولک، پر، مروارید و شراب و سیگار در مهمانیهای شبانه.
الهام از آرت دکو (Art Deco): طرحهای هندسی، خطوط صاف و رنگهای متالیک.
فلاپرها:
ماجرای فلاپرها (Flappers) یکی از جالبترین فصلهای تاریخ اجتماعی قرن بیستم، بهویژه در دهۀ 1920 آمریکاست. اما درباره انها سوءتفاهمهای زیادی هم وجود داره.
بیای با دقت و بدون قضاوت تاریخی بررسی کنیم
فلاپرها چه کسانی بودند؟
«فلاپر» به زنانی گفته میشد که در دهۀ ۱۹۲۰، بهویژه در آمریکا و اروپا، سبک زندگی و پوشش متفاوتی نسبت به زنان سنتی آن زمان داشتند.
این زنان نماد آزادی فردی، مدرنیته و طغیان علیه هنجارهای سختگیرانهٔ اجتماعی بودند.
ویژگیهای فلاپرها
پوشش: در مد دههٔ 20 میلادی لباسهای کوتاهتر از عرف آن زمان، موهای کوتاه (bob cut)، استفاده از رژ لب و آرایش آشکار.
رفتار: رقص در مهمانیها، گوش دادن به موسیقی جاز، سیگار کشیدن و حتی نوشیدن الکل (در دورۀ ممنوعیت مشروبات در آمریکا).
نگاه اجتماعی: آنها میخواستند خودشان تصمیم بگیرند که چه بپوشند، کجا بروند و با چه کسی باشند.
کار و تحصیل: بسیاری از آنها وارد دانشگاه شدند یا کارهای اداری و رسانهای انجام دادند.
آیا فلاپرها «زنان بدنام» یا «رقصنده» بودند؟
نه، به طور کلی این درست نیست.
بعضی از آنها ممکن بود در مهمانیها یا کلوبهای جاز برقصند، اما بیشتر به عنوان شکل جدیدی از تفریح و آزادی شخصی بود، نه فحشا یا بیاخلاقی.
البته، جامعه سنتی آن زمان (بهویژه مردان محافظهکار و رسانهها) آنها را «بدنام» یا «زنهای بیحیا» مینامیدند، چون رفتارشان با معیارهای سنتی تضاد داشت.
اما در واقع فلاپرها نخستین زنانی بودند که بهصورت گسترده گفتند:
“بدن و زندگی من، انتخاب من است.”
در زمانی که هنوز جامعه درگیر سنتهای اجتماعی و حتی نگاههای نیمه مدهبی بود این زنان ، زنان بدنام و بی اصالت جامعه محسوب میشدند
آیا فلاپرها آغازگر فمینیسم مدرن بودند؟
تا حد زیادی بله، ولی غیرمستقیم.
آنها جنبش فمینیستی سازمانیافته نبودند، ولی رفتارشان الهامبخش موج دوم فمینیسم در دهههای بعد شد.
فلاپرها بیشتر به دنبال آزادی فردی و اجتماعی بودند تا مبارزه سیاسی برای حقوق برابر.
با این حال، همین رفتارها باعث شد جامعه به حضور زن در فضاهای عمومی، دانشگاه و رسانه عادت کند.
جنبه واقعیت
بدنام یا غیراخلاقی؟از نطر بعضیها فقط متفاوت و جسور در برابر سنتها اما از نظر کلیت جامعه بدنام و بی اخلاق
رقصنده بودند؟ برخیشان در کلوبها میرقصیدند، اما نه لزوماً حرفهای
فمنیست بودند؟ نه به شکل نظری، ولی عملشان زمینهساز فمینیسم شد
هدف اصلی آزادی شخصی، استقلال، شکستن محدودیتهای جنسیتی بود.